In Den Haag
‘Remigratie’
– verschenen in nr. 39
De term ‘remigratie’ duikt steeds vaker op in het Nederlandse debat. Dat is onterecht én zorgwekkend. In essentie is het een administratieve beleidsterm die verwijst naar vrijwillige terugkeer van migranten naar hun land van herkomst. Maar in extreem-rechtse kringen fungeert het als een eufemisme voor de grootschalige uitzetting van mensen met een migratieachtergrond.
De afgelopen tien jaar heeft de pan-Europese Identitaire Beweging – een netwerk van extreem-rechtse activisten – actief geprobeerd deze term te verspreiden en te normaliseren. Hun centrale zorg is de vermeende ‘islamisering van Europa’ en het idee dat migratie de Europese beschaving ondermijnt. Hun ultieme angst: ‘omvolking’, een racistische complottheorie die stelt dat Europese elites immigratie doelbewust inzetten om de ‘inheemse’ (lees: witte) bevolking te vervangen.
Omdat openlijk racistische taal maatschappelijk minder wordt geaccepteerd, bedienen deze bewegingen zich van eufemismen. ‘Ras’ wordt ‘cultuur’, ‘boreaal’ staat voor ‘witte Europeanen’ en ‘deportatie’ verandert in ‘remigratie’. Het zijn ideologische herverpakkingen van oude extreem-rechtse denkbeelden. In wezen hebben we het bij ‘remigratie’ dus over een vorm van etnische zuivering – niet door fysiek geweld, maar via bureaucratische middelen en politieke druk. Door het te framen als een sociale dienst (‘we helpen mensen terug naar huis’) en als een legitiem beleidsinstrument, wordt morele weerstand ondermijnd.
In Duitsland kreeg de term brede aandacht nadat het onderzoeksplatform Correctiv onthulde dat er in november 2023 een geheime bijeenkomst had plaatsvonden, georganiseerd onder anderen door AfD-leden. Hoofdgast was de Oostenrijkse Martin Sellner, een bekend kopstuk van de Identitaire Beweging. Tijdens die bijeenkomst presenteerde hij zijn ‘masterplan remigratie’: de uitzetting van miljoenen mensen met een migratieachtergrond, onder wie asielzoekers, mensen met een verblijfsvergunning, en zelfs Duitse staatsburgers die ‘onvoldoende geïntegreerd’ zouden zijn.
Sellner promoot ‘remigratie’ al jaren. In mei organiseerde hij een ‘Remigration Summit’ in Milaan. Vanuit Nederland waren Eva Vlaardingerbroek (voormalig FvD-lid en zelfverklaarde ‘schildmaagd’ van extreem-rechts) en Freek Jansen (FvD) als sprekers te gast. Op X verkondigde Sellner vooraf dat het vooral zaak is het woord ‘remigratie’ zo vaak mogelijk te herhalen, zodat het publiek eraan went. Die strategie werpt vruchten af. Mede dankzij Trump wint ‘remigratie’ terrein op sociale media. Ook bij protesten duikt de term vaker op. Tijdens de ‘Unite the Kingdom’-demonstratie tegen het immigratiebeleid van de Britse regering in Londen sprak Vlaardingerbroek onlangs voor een menigte, gekleed in een shirt met de tekst ‘Generation Remigration’. Haar boodschap was glashelder: ‘Ze eisen het offer van onze kinderen op het altaar van massamigratie. (…) Dit is de verkrachting, vervanging en moord op ons volk. Remigratie is mogelijk, en het is aan ons om het te realiseren.’
Ook in Nederland sijpelt de term gestaag het politieke discours binnen. In aanloop naar de verkiezingen van 2025 prijkt het woord in de programma’s van alle vier partijen op de uiterst rechtse flank van het politieke spectrum: PVV, FvD, BVNL en JA21 (dat zich overigens graag presenteert als een ‘gematigd’ alternatief voor haar rechtse concurrenten). Ook bij de BBB komt de term voor in het verkiezingsprogramma. De regeringsdeelname met de PVV heeft duidelijk haar sporen nagelaten.
FvD is het meest uitgesproken: in het verkiezingsprogramma komt ‘remigratie’ zeventien keer voor. In de inleiding: ‘We willen stoppen met massale immigratie en remigratie tot stand brengen zodat ons volk ook in de komende honderden jaren kan blijven bestaan.’ Daarna volgen voorstellen als een naturalisatiestop, royale steun voor remigratie naar landen van herkomst en een GreenCard-systeem voor ‘economisch waardevolle’ migranten.
Ook buiten de parlementaire politiek wordt de term actief gepusht. Zo verkondigde Wierd Duk onlangs in een talkshow dat hij graag als eerste het debat over ‘remigratie’ in de mainstream wil brengen, omdat ‘onze westerse democratieën bezwijken onder de immigratie’.
In Duitsland werd het AfD begin 2024 door de binnenlandse veiligheidsdienst officieel aangemerkt als gesichert rechtsextremistisch, onder meer vanwege haar expliciete pleidooi voor ‘remigratie’. In Nederland spreekt de kersverse FvD-lijsttrekker Lidewij de Vos intussen openlijk over datzelfde thema in de Tweede Kamer, zonder dat er een wenkbrauw wordt opgetrokken. Sterker nog: een Kamermeerderheid stemt vervolgens in met haar voorstel om antifa in Nederland als terroristische organisatie te bestempelen.
Het klakkeloos overnemen van termen als ‘remigratie’ is allesbehalve onschuldig. Het past in het draaiboek van uiterst rechts om denkbeelden stapsgewijs salonfähig te maken. Dat versterkt het zelfvertrouwen van de beweging – wat zich vertaalt in electorale winst en meer zichtbaarheid op straat. Wie extreem-rechtse taal normaliseert, werkt mee aan een ideologie die haaks staat op fundamentele mensenrechten en democratische waarden.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Opmerking: Alleen leden van deze blog kunnen een reactie posten.