vrijdag 14 augustus 2026

Can antihistamines really help with PMDD and menopausal symptoms?

 


Can antihistamines really help with PMDD and menopausal symptoms?

Debilitating symptoms lead some to try over-the-counter medications Allegra and Pepcid due to a social media trend

Premenstrual dysphoric disorder (PMDD) and menopause can come with debilitating symptoms, like intense emotional changes and exhaustion.

All over social media, women are claiming that a simple hack has helped enormously: a combination of two over-the-counter medications, both antihistamines – typically, the name brands Pepcid AC and Allegra.

Almost all women experience symptoms during the dramatic transition to menopause, but only a small portion receive helpful treatment. Similarly, those with PMDD also contend with dramatic effects, and can have an even harder time receiving effective care.

“When people are suffering from bothersome symptoms, and the strategies offered to them don’t seem to help, it makes sense for them to look elsewhere,” says Dr Alison Huang, a professor and director of the Women’s Health Clinical Research Center at the University of California, San Francisco.

The antihistamine hack seems so simple. Is there science to back it up? Here’s what experts say.

What are histamines and antihistamines?

Histamine is a chemical the immune system releases; it has other functions but is primarily known for triggering allergy symptoms.

There are four types of histamine receptors in the body. Two are relevant here: H1 and H2. When activated, H1 receptors are responsible for many classic allergy symptoms, such as itchiness and sneezing. H1 antihistamines, like Allegra, block these receptors and reduce the severity of symptoms.

Famotidine is an H2 blocker medication; Pepcid is one of the most common brands. H2 receptors are mainly in stomach cells. When these are activated, it can lead to issues like increased stomach acid secretion, flushing and headache.

Can antihistamines help with perimenopause?

Experts say there are plausible reasons to think histamine and perimenopause might be connected, but there’s not enough good evidence to prove histamine is a significant cause of perimenopausal symptoms like brain fog, anxiety and hot flashes.

During perimenopause, ovaries produce fluctuating levels of a form of estrogen called estradiol. Estradiol can stimulate mast cells, which are responsible for releasing histamine.

This is why allergy symptoms can flare up during menstrual cycles and perimenopause, says Dr Amy Voedisch, a clinical associate professor of obstetrics and gynecology at the Stanford University school of medicine.

Despite this known link between female sex hormones and histamine, it doesn’t prove that perimenopausal symptoms – as opposed to allergy symptoms – are related to histamine. The current expert consensus is that perimenopausal symptoms are not histamine-driven, says Huang.

Regardless, the thinking behind the online trend is that if histamines do make these perimenopausal symptoms worse, then taking medications that block histamine receptors will in turn improve the symptoms, explains Voedisch.

There are anecdotal reports of women who, after being prescribed Allegra or Pepcid for hives or reflux, noticed improvements in their hot flashes.

H1 and H2 antihistamines are also used as a first-line treatment for a condition called mast cell activation syndrome, which is related to the body releasing excessive amounts of histamine and other inflammatory chemicals.

This use may have inspired people to experiment with the same combination to address hormonal symptoms, theorizes Jessica Peters, a clinical psychologist and associate professor at Brown University, and member of the International Association of Premenstrual Disorders (IAPMD) clinical advisory board.

Ultimately, “we do not have enough information” to know whether histamines can worsen perimenopausal symptoms, says Voedisch.

There are very few studies on the subject. For example, a 1976 paper suggests that how the body makes, stores, releases and breaks down histamine can fluctuate across the menstrual cycle and may be linked to estrogen. Limited research on rodents suggests histamine can affect the parts of the brain involved in anxiety and stress, raising questions about whether it could influence mood-related symptoms. More recent research on links among menstrual cycle changes, symptom severity and the immune system has been mixed; some report associations and some doesn’t.

Confounding the situation further is the fact that “symptoms that can be associated with elevated histamine levels can mimic perimenopausal symptoms”, says Voedisch. These crossover symptoms include hot flashes, sleep disruptions and anxiety.

Can antihistamines help with PMDD?

Women have been trying to use antihistamines to alleviate PMDD symptoms for about a year, says Jennifer Gordon, an associate professor and director of the Reproductive Mental Health Research Unit at the University of Regina, who is also on the IAPMD clinical advisory board.

But in its May 2026 position statement, IAPMD noted that “there is insufficient evidence to conclude that histamine tolerance, mast cell activation, or related immune mechanisms are a primary cause of [pre-menstrual disorders]”.

That said, Gordon “wouldn’t be surprised” if histamine and immune system processes potentially play a role in PMDD symptoms for some individuals. Still, there’s a need for much more research on the topic, as well as on PMDD and hormone sensitivity more broadly.

Antihistamines could be helpful for “at least a subset of people with PMDD”, says Peters, but scientific evidence is lacking.

Critically, even if a potential treatment for PMDD works for one individual, it probably will not work for all, says Peters. The causes of PMDD are still being untangled, and there could be many mechanisms at play.

skip past newsletter promotion

“We don’t yet have a sense of what someone should expect in terms of how much it helps and how often,” says Peters. “I have heard from many patients who say they don’t get any benefit.”

Are there any risks?

When it comes to perimenopause, Voedisch doesn’t think trying the Allegra-Pepcid combination “is an unreasonable thing for people to do, especially if other things haven’t worked”.

Anyone trying out a new medication should run it by their care provider to make sure there is no potential negative interaction with any other medications they use. If there’s no potential risk, then it’s probably safe enough for individuals to experiment with the antihistamine-Pepcid combination, says Gordon.

Gordon also emphasizes that there are other evidence-based treatments for people seeking PMDD relief – more on this below.

It’s possible the combination leads to “some indirect benefit”, explains Huang. For example, antihistamines often make people feel drowsy. If you have deeper sleep after using antihistamines, perhaps hot flashes won’t wake you up during the night, and your mood could be better the next day, she says. Relatedly, one 2025 paper notes that off-label use of sedative antihistamines is an option for managing some PMDD sleep disturbances.

But antihistamines could actually worsen some menopausal symptoms, says Huang. For instance, drowsiness can make it more difficult to think clearly and be experienced as brain fog. Long-term use of Pepcid may also affect the absorption of vitamins and nutrients, she adds.

What other treatments can help with perimenopause symptoms?

Hormone therapy can ease menopausal symptoms, but some don’t choose this route. This is down to preference or being in a medical group not advised to use hormonal therapies, such as individuals with a personal history of breast cancer, or of blood clot or stroke, says Voedisch.

The Allegra-Pepcid combination has appealed to people looking for non-hormonal relief. But there are other non-hormonal options, says Voedisch. For example, the FDA-approved medications Veozah and Lynkuet treat hot flashes.

Some medications aren’t approved for menopausal symptoms, but are used off-label. These include gabapentin and SSRIs (selective serotonin reuptake inhibitors), which can be helpful for hot flashes, anxiety and mood. Clinical hypnosis can also reduce the severity and impact of perimenopausal symptoms, says Voedisch.

Non-hormonal treatments, however, tend to be more expensive, says Huang, and insurance is less likely to cover them. While she doubts the effectiveness of the Allegra-Pepcid combination, she says it’s “understandable that people turn to things that they can get easily, quickly and less expensively”.

“A lot of problems that come up in the menopausal field come from assuming all women are cut from the same cloth,” says Huang. “This is a field that continues to need to grow.”

What treatments can help with PMDD symptoms?

There are medical, therapeutic and lifestyle interventions for PMDD. The IAPMD offers free resources for understanding these options.

SSRIs are one option, says Peters. These can work differently in a PMDD population than in other patient groups, she explains, often beating a placebo within 24 hours instead of weeks. For some, it’s effective to only take these antidepressants during the luteal phase, which appeals to patients who don’t want to use SSRIs full-time because of potential side-effects, like changes in weight or sexual desire, she explains.

Patients have described SSRIs’ function as similar to taking an Advil, says Peters: “It usually helps with the intense irritability and reactivity that are some of the most common and impairing symptoms of PMDD.”

Hormonal contraceptives, cognitive behavioral therapy and certain diet changes, like limiting caffeine and alcohol, can also be helpful.

With any PMDD treatment, Peters recommends tracking symptoms. This provides information about efficacy and can reveal patterns, such as when symptoms are most severe and if they change month to month.

“If the scientific data isn’t there, something else will fill the void,” says Voedisch. “Women want and deserve to have answers.”

https://www.theguardian.com/wellness/2026/aug/14/antihistamines-menopause-pmdd


maandag 10 augustus 2026

Hoogleraar: ‘Nee, Nederland voedt de wereld níét. Dus we hoeven ook niet zoveel veevoer te importeren’

 




Hoogleraar Imke de Boer: ‘waarheid is dat Nederland netto een importeur is van veevoer en voedsel’.Bron Foto Koen Verheijdenm

Hoogleraar: ‘Nee, Nederland voedt de wereld níét. Dus we hoeven ook niet zoveel veevoer te importeren’

Als Nederland geen veevoer meer importeert, daalt de uitstoot van stikstof met 45 procent. Als we daarbij ook nog eens het dieet aanpassen en gaan eten volgens de richtlijnen van de schijf van vijf, heeft een nog groter effect, berekende de Wageningen Universiteit. ‘Het is beter voor jou en ook voor de planeet’, zegt hoogleraar Imke de Boer.
Dit artikel is geschreven door
redacteur landbouw en voeding
Met regelmaat is te horen en te lezen dat de Nederlandse boeren de wereld voeden. Hoogleraar Imke de Boer van de universiteit van Wageningen bestudeerde die stelling met een groep andere onderzoekers. Uit hun verslag, dat in juni werd gepubliceerd in het wetenschappelijk tijdschrift Nature Food, blijkt dat die niet klopt., opent in nieuw tabblad
Het is belangrijk dat te beseffen, zegt zij. Het idee dat Nederland de wereld voedt, is namelijk vaak een argument om de landbouw te laten zoals hij is. “Nu we weten dat dit frame niet klopt, is die barrière voor een noodzakelijke verandering van de landbouw weg”, zegt de hoogleraar ontwerp van duurzame voedselsystemen.
Waarom is de Nederlandse export niet van belang voor het voeden van de wereld?
“De waarheid is dat Nederland netto een importeur is van veevoer en voedsel. Voor de productie van voedsel in Nederland gebruiken wij 1,6 miljoen hectare grond. Om die productie te realiseren, hebben we in het buitenland drie keer zoveel grond nodig, 4,7 miljoen hectare.
“Dat de Nederlandse agrarische industrie een grote exporteur is, weet iedereen. Dat kan de agrarische sector alleen maar doen omdat er ook een hele hoge import is van veevoer en voedsel. De import van eiwitten in de vorm van veevoer en voedsel is veel hoger dan de export van eiwitten in de vorm van melk, vlees of andere agrarische producten. Nederland is dus netto een importeur en geen exporteur.”
Nederland is importeur zegt u, maar ondertussen verdient Nederland wel geld aan agrarische export.
“Wij bekijken de import en export niet vanuit de economie, maar vanuit ecologisch perspectief. Anderen deden eerder onderzoek naar de financiële component. Het economisch voordeel valt nogal tegen. Accountant Deloitte rekende uit dat de lasten van de Nederlandse landbouw hoger zijn dan de baten als je de maatschappelijke kosten meerekent, zoals emissies van methaan en stikstof en het verlies aan biodiversiteit.
Wat is het effect als Nederland geen veevoer en voedsel importeert? Is er dan nog ruimte voor export?
“Dan blijkt dat we alle land dat al bij de landbouw in gebruik is nodig hebben om genoeg eten kunnen produceren voor de Nederlandse bevolking. Dan gaan we ervan uit dat we blijven eten wat we nu eten. Er is geen ruimte voor bijvoorbeeld meer natuur.
“Dit is natuurlijk een theoretische berekening, want in de praktijk is Nederland geen eiland en is er handel met het buitenland. Het maakt wel duidelijk wat de kracht is van de Nederlandse bodem en dat is handig om te bepalen waar het naartoe moet met de landbouw. Wat kunnen wij op onze 1,6 miljoen hectare produceren?
“In de realiteit zullen wij producten importeren die wij zelf niet makkelijk kunnen telen, maar wel graag willen hebben, zoals koffie en cacao, bananen en citrusvruchten. Wat we blijven exporteren, zijn bijvoorbeeld pootaardappelen en zaden. Daar is Nederland goed in. Verder kunnen we kennis blijven exporteren, in toenemende mate over duurzame landbouw.
Quote van Hoogleraar Imke de Boer .
‘Stel dat we iets meer plantaardig en iets minder vlees gaan eten, zoals de schijf van vijf tot voor kort adviseerde, dan hebben we 60 procent nodig van de huidige land’
Bron 
Foto Koen Verheijde
“We hebben niet alleen gekeken naar de mogelijkheden als we blijven eten wat we nu eten, maar ook naar wat er gebeurt als we het dieet een klein beetje bijstellen. Stel dat we iets meer plantaardig en iets minder vlees gaan eten, zoals de schijf van vijf tot voor kort adviseerde (zie kader, red.), dan hebben we 60 procent nodig van de huidige land.
“Ons schijf-van-vijfscenario is geen revolutionaire verandering. Toch kunnen we op die manier 40 procent van het boerenland vrijmaken om gewassen te telen of veeteelt te bedrijven waarvan we de producten kunnen exporteren. Dan zouden we, naast de eigen bevolking, nog eens 10 miljoen mensen kunnen voeden volgens de schijf van vijf. We zouden de vrijgekomen hectares echter ook kunnen gebruiken om duurzame grondstoffen te telen voor kleding of voor de bouw. Misschien is het beter om hout uit Scandinavië te halen, maar het is nuttig om te weten wat de mogelijkheden zijn.”
Ik lees in uw onderzoek dat u ook een variant hebt onderzocht waarbij het dieet verandert naar veel plantaardig en weinig vlees en zuivel. Als je kijkt naar hoeveel hectares er nodig zijn, is dat het meest efficiënt.
“Dat klopt. Dan eet je grotendeels peulvruchten om te voorzien in de behoeften aan eiwitten. Maar is dat haalbaar? De schijf van vijf ligt toch dichter bij wat we nu aan het doen zijn. Laten we stap voor stap gezonder en meer plantaardig gaan eten. De schrijf van vijf heeft niet alleen ecologische voordelen, zoals wij laten zien. Ze is opgesteld door het Voedingscentrum vanuit een oogpunt van integrale gezondheid. Het is dus beter voor jou en ook voor de planeet.”
Wat betekent dit praktisch?
“Er wordt vaak gezegd dat de productie van de Nederlandse landbouw, met veel vee, op peil moet blijven om niet alleen de Nederlandse bevolking maar ook andere delen van de wereld aan voedsel te helpen. Uit onze studie blijkt dat Nederland niet direct bijdraagt aan voedselvoorziening in de wereld.
“Er bestaan verschillende ideeën over de toekomst van de landbouw. Die hebben wij eerder onderzocht en dan blijkt dat iedereen het over 80 procent van de oplossingen wel in grote lijnen eens. Dat is fijn. Dan gaat het over de gezonde bodem, zo min mogelijk pesticiden en een goed inkomen voor de boer. Toch zijn er verschillen als het gaat over voedselzekerheid.
“De ene groep gebruikt politieke spanningen in de wereld als argument om de voedselproductie zoals wij die nu kennen te handhaven. Het wordt een veiligheidsthema.
“Er is ook een groep die vindt dat de productie moet veranderen, dat bijvoorbeeld de veehouderij in balans moet worden gebracht met de grond die daarvoor nodig is. Dat betekent geen veevoer importeren en zelf veevoer verbouwen, zodat een boer de mest op eigen grond of grond in de regio kwijt kan. Er is minder veevoer en dus ook minder vee. Zo kan je de kringloop beter sluiten.
Quote van Hoogleraar Imke de Boer .
‘Met het argument van voedselzekerheid zijn veel plannen, zoals halvering van het gebruik van bestrijdingsmiddelen, afgezwakt – ook in Nederland’
“Onderzoek van collega’s laat zien dat de groep die pleit voor voedselzekerheid de verduurzaming van de landbouw frustreert. Dat gebeurt ook in Europees verband. Met het argument van voedselzekerheid zijn veel plannen, zoals halvering van het gebruik van bestrijdingsmiddelen, afgezwakt. Ook in Nederland worden om die reden maatregelen om de landbouw duurzamer te maken afgezwakt.
“Om de discussie wat meer gefundeerd te kunnen voeren hebben we dit onderzoek gedaan. Wij laten zien dat de Nederlandse landbouw de wereld niet voedt en dat het dus heel goed mogelijk is om minder of geen veevoer te importeren en dat wij in dat geval de eigen bevolking nog steeds kunnen voeden. Als we volgens de schijf van vijf eten kunnen we zelfs blijven exporteren. Onze modelstudie is niet bedoeld als een voorspelling van de werkelijkheid. Het is een denkoefening, om van te leren.”
Eerder zei u dat stoppen met de import van veevoer ecologische voordelen heeft. Welke?
“Geen enkel ander Europees land heeft zoveel vee per hectare als Nederland. Als we geen veevoer meer importeren en minder vee houden, lossen we ook de eeuwigdurende discussie over stikstof op. Zelfs als we blijven eten zoals we dat nu doen, daalt de uitstoot van stikstof met 45 procent. Dat is precies wat het kabinet voorstelt. Als we nog een stapje verder zetten en gaan eten volgens de schijf van vijf, daalt de stikstofuitstoot met 64 procent. Het biedt ook mogelijkheden voor onder meer schoner oppervlaktewater en meer biodiversiteit.”
Kiest u als wetenschapper niet te veel partij in deze gevoelige discussie?
“Ik heb nooit als doel om te zeggen dat iemand goed of fout zit, maar ik wil wel feiten aandragen en bijdragen aan vergroening van ons voedselsysteem. Je kunt op basis van ons onderzoek zeggen: als je meer voedselzekerheid wil, moeten we meer plantaardig gaan eten.”
Wordt voedsel duurder als we meer het dieet van de schijf van vijf gaan eten?
“Plantaardig eten hoeft niet duurder te zijn dan het eten van vlees of zuivel. Zeker wanneer ook de maatschappelijke kosten van de productie van voedsel in de prijs worden meegenomen, zoals de milieubelasting of dierenleed. Daarnaast denk ik dat mensen de eerlijke prijs voor voedsel wel willen betalen. Vooral als er een goede verbinding is tussen de boer en de consument, als zichtbaar is wat een boer allemaal moet doen om duurzaam voedsel te produceren. Als niet iedereen dat kan betalen, moeten we iets doen aan ons sociaal-economische systeem. We kunnen niet voedsel blijven produceren op een vervuilende en dieronvriendelijke manier omdat voeding goedkoop moet zijn.”